Pastel raindrops on a sunny day

zaterdag 20 november 2010

I'm home... again [NL-post]

Sinds gisteren middag 2 uur ben ik weer thuis van het werk met de wel bekende pijn waar ik al meerdere jaren mee rond loop. Mijn handen en polsen voelen net 2 maten te klein waardoor alles knellend aanvoeld met pijnscheuten als gevolg en opgezette vingers met dof gevoel. Ook de koude handen die niet meer warm te krijgen zijn, zijn natuurlijk ook weer van de partij (hoe kan het ook anders *zucht*).

Gisteren middag had ik gebeld naar de huisarts om een afspraak te maken maar als je een afspraak wil voor dezelfde dag moet je blijkbaar voor 10 uur bellen Dus ik maar vragen van ja maar is er dan geen andere dokter en nee hoor voor 10 uur bellen anders is er geen plaats meer voor je. Daar kan ik dus weinig tegen inbrengen. Na het telefoontje van de huisarts maar meteen naar de afdelingschef toegelopen met de tranen in mijn ogen en verteld dat ik niet meer uithield van de pijn. Gelukkig weten ze op het werk wel van mijn hand en pols problemen en mocht ik naar huis om een paar dagen aan te sterken.

Diezelfde avond toen mijn vriend thuis kwam zijn we uiteindelijk naar het ziekenhuis gereden voor een bezoek aan de HAP Ook daar had je eigenlijk eerst een afspraak voor moeten maken maar gelukkig wilde ze me wel helpen. De arts die naar mijn verhaal heeft geluisterd en naar mijn handen heeft gekeken dacht dat ik misschien last zou hebben van het syndroom van raynoud i.v.m. de ijskoude handen die ik steeds krijg. Mijn klachten passen bij geen enkel ziektebeeld waardoor het voor de artsen erg onduidelijk is wat er nu presies aan de hand is. Ze raade me aan om de afspraak die ik maandag ochtend heb bij de huisarst niet af te zeggen omdat ik al bij haar was geweest. Ik hoop alleen dat de huisarts niet weer gaat zeggen dat alles overbelast is zoals altijd volgens hem.

Zelf weet ik het niet meer, sommige van mijn hobby's kan ik niet meer uitvoeren door deze onbekende aandoening. Het is erg vervelend voor mij maar ook voor mijn omgeving als ik steeds moet zeggen dat ik ermee moet stoppen omdat het te veel pijn doet.
Dinsdag moet ik weer terug aan het werk als alles goed is bij de huisarts. Ergens hoop ik dat het goed is maar aan de andere kant als het niet goed is kunnen ze me hopelijk van deze last afhelpen.

0 reacties:

Een reactie plaatsen

Mogelijk gemaakt door Blogger.

© Poppy Noir ♥ Kathleen, AllRightsReserved.